De Nederlandse scheepvaart heeft een lange en beroemde geschiedenis. Internationaal bekend zijn in het bizonder de Oost-Indievaarders van de VOC en andere handelsschepen uit de gouden eeuw, waar de Nederlanders veel specerijen handel deden.
Ook in Nederland zelf heeft de scheepvaart een lange traditie. In Drenthe werd bij opgravingen een oude boot uit een uitgeholde boomstam gevonden, waarmee vissers en jagers al 6000 jaar voor Chr. door moerasgebieden en meren voeren. Ook de kustlijn met veel rivieren en meren maakten schepen tot een belangrijk transportmiddel.
Al in de bronstijd was er al een drukke handel met Engeland en Ierland, alleen mogelijk dankzij de scheepvaart
In het land dat sinds de oertijd door overstromingen was getroffen begon men vroeg met landaanwinning. Reeds 500 voor Chr, werden in Noordfriesland en Groningen de eerste boerderijen op "Terpen" gebouwd, kunstmatige verhogingen, die bij overstromingen toevlucht boden.
Later werden de terpen verhoogd en met elkaar verbonden. Het gedeelte om vlieland en terschelling
was in deze tijd nog vasteland en ook bewoond.
Rond 1000 chr. werden er dijken gebouwd. Bij drooglegging en turfafgravingen ontstonden afwateringssloten en kanalen die ook werden gebruikt voor de afvoer van de afgegraven turf.
Snel ontstond een omvangrijk net van waterwegen, waarmee alle steden en dorpen en veel boerderijen bereikbaar waren. Bijna alles werd via het water vervoerd, natuurlijk ook naar de eilanden, die intussen van het vasteland gescheiden waren.
In 1323 werd op Terschelling een vaste vuurtoren gebouwd, die in 1593 ten offer viel aan de onderspoeling door het zich verplaatsende eiland en er werd een nieuwe vuurtoren gebouwd. Sinds de 16e eeuw is deze toren bekend onder de naam "Brandaris" . Deze toren is ook nu nog in gebruik.